ആ ചിതയുടെ ചൂടും പുകയും കരിഞ്ഞ മണവും ഇപ്പോഴും ഉള്ളിലുണ്ട്. അമ്മയുടെ ചിത കത്തിയമരുമ്പോൾ ഞാൻ വളരെ ചെറുതായിരുന്നു. ചുവന്ന തീനാളങ്ങൾക്കിടയിലൂടെ ഒരാൾ നടന്നുപോകുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. “അച്ഛൻ…” എന്ന് വിളിക്കാൻ തോന്നി. പക്ഷെ ആ നിഴൽ പുകച്ചുരുളുകൾക്കൊപ്പം എങ്ങോട്ടോ മാഞ്ഞുപോയി.
“എന്റെ അച്ഛൻ എവിടെ?” എന്ന ചോദ്യത്തിന് അമ്മ ഒരിക്കലും മറുപടി നൽകിയിട്ടില്ല. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ്, എങ്ങോട്ടോ നോക്കി നിൽക്കും. ആ രഹസ്യം ഉള്ളിൽ വെച്ച് തന്നെ അമ്മയും പോയി. മുത്തശ്ശിയുടെ കൂടെയായിരുന്നു പിന്നെ കുറച്ചുകാലം. ആ തണലും വേഗം പോയി. മുത്തശ്ശി കൂടി മരിച്ചതോടെ ഞാൻ അനാഥാലയത്തിലായി.
അവിടെ വെച്ചാണ് ഞാൻ അഗസ്റ്റിൻ അച്ചനെ കാണുന്നത്. “എന്റെ അച്ഛൻ ആരാണ്?” എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ അച്ചൻ എപ്പോഴും പള്ളിയിലെ കുരിശിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടും. “യേശുവാണ് നിന്റെ അച്ഛൻ, അദ്ദേഹം നിന്നെ നോക്കിക്കൊള്ളും” എന്ന് പറയും. എനിക്ക് അന്ന് വലിയ ദേഷ്യം തോന്നുമായിരുന്നു. എനിക്ക് വേണ്ടത് അദൃശ്യനായ ദൈവത്തെയല്ല, കൂടെ നിൽക്കാൻ ഒരു പച്ചമനുഷ്യനെ ആയിരുന്നു.
എന്നാൽ അച്ചൻ എനിക്ക് എല്ലാം കരുതലോടെ നോക്കിത്തന്നു. എന്റെ പഠനത്തിനായി വഴികൾ കണ്ടെത്തി, ഒരു അച്ഛനെപ്പോലെ എപ്പോഴും അദ്ദേഹം കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
അനാഥാലയത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന ദിവസം അച്ചൻ എനിക്കൊരു പൊതി തന്നു. “സമയമാകുമ്പോൾ ഇത് തുറന്നു നോക്കണം” എന്ന് മാത്രം പറഞ്ഞു. വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദിവസം ഞാനത് തുറന്നു. അതിൽ അമ്മയുടെ കൈപ്പടയിലുള്ള ഒരു കുറിപ്പും ഒരു പഴയ ഫോട്ടോയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
“അച്ഛന്റെ പേര് വെളിപ്പെടുത്താൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല മോനെ, അത് നിന്റെ ജീവന് അപകടമാണ്. പക്ഷെ നീ ഒറ്റയ്ക്കാവില്ല, അഗസ്റ്റിൻ അച്ചൻ നിന്നെ നോക്കും. അദ്ദേഹത്തെ നിനക്ക് വിശ്വസിക്കാം.” എന്നായിരുന്നു കത്തിൽ. ഫോട്ടോയിൽ കണ്ടത് തീജ്വാലകൾക്ക് അരികിൽ നിൽക്കുന്ന അഗസ്റ്റിൻ അച്ചനെയായിരുന്നു.
ഞാൻ അച്ചന്റെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. “അന്ന് ആ ചിതയുടെ അടുത്ത് ഞാൻ കണ്ടത് അച്ചനെയാണോ?” എന്ന് ചോദിച്ചു. അച്ചൻ എന്റെ തലയിൽ കൈവെച്ച് പതുക്കെ ചിരിച്ചു. “അതെ മോനെ, നിന്നെ ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്കാക്കില്ലെന്ന് നിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്തിരുന്നു. ആ തീയുടെ ചൂടിലും നിന്നെ സുരക്ഷിതനാക്കാൻ ഞാൻ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.”
ആ നിമിഷം എന്റെ ഉള്ളിലെ എല്ലാ ചോദ്യങ്ങളും അസ്തമിച്ചു. വർഷങ്ങളോളം ഞാൻ തേടിയത് ഒരു പേരായിരുന്നു; പക്ഷേ ദൈവം എനിക്ക് തന്നത് ഒരു ജീവിതമായിരുന്നു. അച്ഛന്റെ പേര് എനിക്ക് അറിയില്ലായിരിക്കാം, എന്നാൽ അന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി — ‘അച്ഛൻ’ എന്നത് ഒരു പേരല്ല, നമ്മളെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്ന സാന്നിധ്യമാണ്.
ഞാൻ തേടിയ അച്ഛൻ ഇത്രയും കാലം എന്റെ കൂടെയായിരുന്നു. ആ നിഴലായിരുന്നു എനിക്ക് വെളിച്ചമായത്…
Leave a comment