blogs

പുറത്ത് ശക്തമായ മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു, മഴയുടെ സൗന്ദര്യത്തേക്കാൾ, പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മഴക്കാർ, അതിനെയാണ് ഞാൻ ഇപ്പോൾ സ്നേഹിക്കുന്നത്. കറുത്തിരുണ്ടുമൂടിയ മേഘങ്ങൾക്ക് ഒരുപാട് വേദനകൾ പങ്കുവെക്കാനുണ്ട്, അത് ഒരിക്കൽ കണ്ണീരായി പെയ്തിറങ്ങുന്നു.. ഒരു റാന്തൽ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ, എന്റെ തറവാട്ടു വീടിന്റെ പടിപ്പുര ഞാൻ തള്ളിത്തുറന്നു. ഒരിക്കൽ പരിചിതമായിരുന്ന കാഴ്ചകളും ശബ്ദങ്ങളും ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതായി. എവിടെ നോക്കിയാലും ചുക്രി, എലികളുടെ ശബ്ദം, എല്ലാം നശിച്ചു പോയി… ഞാൻ മുകളിത്തെ നിലയിലേക്ക് പടിക്കൽ കയറി, തടികൊണ്ടുള്ളതിനാൽ പലതും ഇളകി Continue reading

“നിങ്ങൾ എന്നെക്കുറിച്ച് എപ്പോഴെങ്കിലും ഓർത്തിട്ടുണ്ടോ?” നല്ല തണുപ്പുള്ള വൈകുന്നേരമായിരുന്നു അന്ന്, പുറത്ത് തണുപ്പിന്റെ കാഠിന്യം നന്നേ കൂടെ തുടങ്ങിയിരുന്നു. എതിരെ ഇരുന്നുകൊണ്ട് അവൾ ആ ചോദ്യം ചോദിക്കുമ്പോൾ വിതുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, ഒരു പെൺകുട്ടി തന്റെ അച്ഛന്റെ കൈപിടിച്ച് കോളേജ് വരാന്തയിലൂടെ നടന്നു വരുന്ന ചിത്രം എന്റെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു. അന്ന് അവൾ എന്നോട് ചോദിച്ച ആദ്യ വാക്കുകൾ ഇപ്പോഴും എന്റെ ഓർമ്മയിൽ മായാതെ നിൽക്കുന്നു. ക്രമേണ, നല്ല സ്വഹൃദം, എവിടെയോ ഞങ്ങളുടെ ഇഷ്ടങ്ങളിലും, അനിഷ്ടകളിലും കുറെ Continue reading

വളരെ ആകസ്മികമായി, എന്റെ cupboard വൃത്തിയാക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആ കത്ത് കണ്ടെത്തിയത്. ഞങ്ങളുടെ വേർപിരിയലിന് ശേഷം അവൾ എനിക്ക് എഴുതിയ അവസാനത്തെ കത്തായിരുന്നു അത്. ഞാൻ Manchester il സ്ഥലം മാറി പുതിയ ജോലി തുടങ്ങിയിട്ട് ഇപ്പോൾ അഞ്ച് വർഷത്തിലേറെയായി. അതിനിടെ പലപ്പോഴായി അവളെ ബന്ധപ്പെടാൻ കുറച്ച് ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു, പക്ഷേ അവൾ സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല, എന്നിൽ നിന്ന് അകലം പാലിക്കാൻ അവൾ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അവളെ ഒന്ന് കാണണം എന്ന് തോന്നി. ഇവിടെ നിന്ന് 200 miles അധികം Continue reading

മഴ ഒടുവിൽ നിലച്ചു, ഏറെ നാളുകൾക്ക് ശേഷം സൂര്യൻ തന്റെ മുഖാവരണം മാറ്റി പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇളം കാറ്റും, നേരിയ തണുപ്പും, തെളിഞ്ഞ അന്തരീക്ഷവും. എല്ലാം കൂടെ ഒരു നല്ല സായാഹ്നം. കൂട്ടുകാർക്കായി കുറച്ചു നേരം കാത്തിരുന്നെങ്കിലും ആരും വന്നില്ല. ഞാൻ എന്റെ ക്യാമറയും എടുത്ത് ഞങ്ങളുടെ പതിവ് സ്ഥലത്തേക്ക് ഇറങ്ങി. അവധിക്ക് വന്നിട്ട് ഇന്നേക്ക് ഒരു മാസമാകുന്നു. ഈ സുഹൃത്തുക്കളും, ക്ഷേത്രവും, അതിനെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ള കുളവും, ആൽമരവും, പിന്നെ ദാമുവേട്ടന്റെ ചായക്കടയും – അവിടെ ചർച്ച ചെയുന്ന Continue reading

കഷ്ടപ്പാടുകൾ സഹിച്ചു വർഷങ്ങളോളം.. അവസാനം നാളെ ഞാൻ എന്റെ മകന്റെ അടുത്തേക്ക് പോകുകയാണ്. പലർക്കും ഇന്ന് ഉറക്കം ഇല്ലാത്ത രാത്രി ആവും, എനിക്കും.. എന്റെ വേദനകൾ മറന്നു, സമാധാനത്തോടെ ആ നല്ല നാളേക്കുവേണ്ടി ഞാൻ തെയ്യാറെടുക്കുകയാണ്. അങ്ങേയറ്റം ഞാൻ പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. മാനസികവും ശാരീരികവുമായ പലരും എന്നെ തളർത്തി, എങ്കിലും അവന്റെ ആ ഓർമ്മകൾ ഓരോ ദിവസവും മുന്നോട്ട് പോകുവാനുള്ള ഊർജ്ജം എനിക്ക് നൽകി. നാളിതുവരെ… അവന്റെ അമ്മ അവനെ എനിക്ക് ഏൽപ്പിച്ച ദിവസം മുതൽ, ഞാൻ ആയിരുന്നു Continue reading

scene 1 ഇന്ന് ഈ മലഞ്ചെരുവിലൂടെയുള്ള എന്റെ യാത്രയിൽ ഞാൻ തനിച്ചല്ല, എപ്പോഴോ പറയാൻ ബാക്കിവെച്ച എന്റെ പ്രണയം നഷ്ടപ്പെടും എന്നെ തിരിച്ചറിയിൽ അവളുടെ കൈയിൽ മുറുകെ പിടിച്ച് ഞാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്.. scene 2 ഒരു സ്‌കൂൾ യുവജനോത്സവത്തിനിടെയാണ് ഞാൻ അവളെ ആദ്യമായി കാണുന്നത്. ഞാൻ പ്രാസംഗ മത്സരത്തിനായി പങ്കെടുക്കുകയായിരുന്നു. അവൾ എന്റെ അരികിൽ, മോഹിനിയാട്ടത്തിന്റെ വസ്ത്രവും അണിഞ്ഞ്‌ തന്റെ ഊഴവും കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു, അന്നു എനിക്ക് ഒരു പുഞ്ചിരി അവൾ സമ്മാനിച്ചു. അതെ, അത് ഇപ്പോഴും എന്റെ Continue reading

മണിക്കൂറുകൾ നീണ്ട കാത്തിരിപ്പിന് വിരാമമിട്ട് ഒടുവിൽ ആ ശബ്ദം ഞാൻ ആദ്യമായി കേട്ടു. അമ്മയുടെ തണലിൽ സംരക്ഷിച്ച്, ചൂടും തണുപ്പും ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നീ ഇന്ന് ദൈവത്തിന്റെ കൈകളിലൂടെ ഭൂമിയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു… ഈ ലോകം നിനക്ക് അപരിചിതമായിരിക്കാം, എന്നിരുന്നാലും, നിന്നെ പിന്തുണയ്ക്കാനും കൈ പിടിച്ചു നടത്തുവാനും ഞങ്ങൾ ഇവിടെയുണ്ട്. അപ്പയും അമ്മയും. തുറന്ന കരങ്ങളോടെയും ഞാൻ കുഞ്ഞിനെ ഏറ്റുവാങ്ങി. ആ ലോലമായ കൈകളിൽ എന്റെ ചെറു വിരൽ മെല്ലെ ചേർത്തു വച്ചു… മനസ്സിൽ മന്ത്രിച്ചു ..”Welcome my little princess 🥰 ” – Elaine Continue reading

ഇന്ന് ഞാൻ വെനീസ് വിടുകയാണ്. കഴിഞ്ഞ 15 ദിവസമായി ഞാൻ ഇവിടെയുണ്ട്. സുന്ദരമായ ജലപാതകൾ… അവയുടെ തീരങ്ങളാൽ ആലിംഗനം ചെയ്യപ്പെട്ട ഗംഭീരമായ കെട്ടിടങ്ങള്‍… ഒരു വിമാനത്തിലാണ്, അത് പറക്കുന്നതും കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ഒരുപാട് നല്ല നിമിഷങ്ങൾ എനിക്ക് സമ്മാനിച്ച നഗരമാണിത്‌, എന്നാൽ ഒരു ചെറിയ വിഷമം. കണ്ണുനീർ പുരണ്ട ആ മുഖം എന്റെ മനസ്സിൽ ഇടതടവില്ലാതെ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു.. വിരസമായ യാത്രക്കിടയിൽ എപ്പോഴോ ഞാൻ മയങ്ങിപ്പോയി. ഉണർന്നപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്ത് ഇറങ്ങാൻ പോകുകയാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. റൺവേ ലൈറ്റുകൾ കാണുകയും Continue reading

ഞാൻ പതിയെ മയക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്നപ്പോൾ ആ കരങ്ങൾ എന്റെ നേരെ നീണ്ടു.. തലക്കു നല്ല ഭാരം തോന്നുന്നു, എനിക്ക് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നോ ഞാൻ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണെന്നോ ഓർമ്മയില്ല. അബോധാവസ്ഥയിൽ എപ്പോഴോ ആ മുഖം കണ്ടത്തുപോലെ. ഒരു മൂത്ത സഹോദരന്റെ സ്നേഹവും വാത്സല്യവും അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽഎനിക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു ഹോസ്പിറ്റൽ വരാന്തകളിക്കോടെ ഞാൻ മെല്ലെ നടന്നു തുടങ്ങി. പുറത്ത് ഒരു സ്ത്രീ ഞങ്ങൾക്കായി കാത്തുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഞങ്ങൾ വരുന്നതായി കണ്ടപ്പോൾ അവൾ അവളുടെ കൈകളിൽ Continue reading

സമയം ഇപ്പോൾ 4 മണി, രാത്രിയിൽ എനിക്ക് ഒട്ടും ഉറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.. മനസ്സിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന ഒരുപാട് ഓർമ്മകൾ.. എന്റെ കുട്ടിക്കാലവും, തോടും, പുഴയും, പിന്നെ കോടമഞ്ഞും, തേയില തോട്ടവും അതെ, ഇടുക്കിയുടെ പ്രകൃതി ഭംഗി, വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ വയ്യ.. 25 വർഷം മുമ്പ്, ഇനി ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരില്ല എന്ന് തീരുമാനിച്ചു ഞാൻ ഇറങ്ങിയതാണ്‌. പക്ഷെ ആ ഫോൺ കോൾ, എന്നെ ഇവിടെ എത്തിച്ചു, മയിലുകൾ താണ്ടി, ഈ ഹോട്ടൽ മുറിയിൽ, തനിച്ചു ഓർമ്മകളിലൂടെ… എനിക്ക് പോകാനുള്ള Continue reading